domingo, 26 de abril de 2026

SEMANARIO LITÚRGICO IV DOMINGO DA PASCOA

 



SEMANÁRIO LITÚRGICO

IV DOMINGO DE PÁSCOA

DOMINGO DO BOM PASTOR


26.04.2023


RITOS INICIAIS


PROCISSÃO DE ENTRADA


CANTO

(Ressuscitou o Bom Pastor)


Reunido o povo, o sacerdote dirige-se ao altar com os ministros, durante o canto de entrada.


RESSUSCITOU O BOM PASTOR; PELAS OVELHAS DEU A VIDA E QUIS MORRER POR SEU REBANHO, ALELUIA!


— O SENHOR É O PASTOR QUE ME CONDUZ;NÃO ME FALTA COISA ALGUMA. PELOS PRADOS E CAMPINAS VERDEJANTES ELE ME LEVA A DESCANSAR.


RESSUSCITOU O BOM PASTOR; PELAS OVELHAS DEU A VIDA E QUIS MORRER POR SEU REBANHO, ALELUIA!


— PARA AS ÁGUAS REPOUSANTES ME ENCAMINHA E RESTAURA AS MINHAS FORÇAS. ELE ME GUIA NO CAMINHO MAIS SEGURO, PELA HONRA DE SEU NOME.


RESSUSCITOU O BOM PASTOR; PELAS OVELHAS DEU A VIDA E QUIS MORRER POR SEU REBANHO, ALELUIA!


— MESMO QUE EU PASSE PELO VALE TENEBROSO, NENHUM MAL EU TEMEREI; ESTAIS COMIGO COM BASTÃO E COM CAJADO; ELES ME DÃO A SEGURANÇA!


RESSUSCITOU O BOM PASTOR; PELAS OVELHAS DEU A VIDA E QUIS MORRER POR SEU REBANHO, ALELUIA!


— PREPARAIS À MINHA FRENTE UMA MESA, BEM À VISTA DO INIMIGO; E COM ÓLEO VÓS UNGIS MINHA CABEÇA; O MEU CÁLICE TRANSBORDA.


RESSUSCITOU O BOM PASTOR; PELAS OVELHAS DEU A VIDA E QUIS MORRER POR SEU REBANHO, ALELUIA!


— FELICIDADE E TODO O BEM HÃO DE SEGUIR-ME, POR TODA A MINHA VIDA; E, NA CASA DO SENHOR, HABITAREI PELOS TEMPOS INFINITOS.


RESSUSCITOU O BOM PASTOR; PELAS OVELHAS DEU A VIDA E QUIS MORRER POR SEU REBANHO, ALELUIA!


ANTÍFONA DE ENTRADA

(Sl 32, 5-6)


Se não há cântico de entrada, recita-se a antífona que vem no Missal, ou por todos os fiéis, ou por alguns deles, ou por um leitor:

A terra está repleta do amor de Deus; por sua palavra foram feitos os céus, aleluia!


SAUDAÇÃO


Chegando ao altar e feita a devida reverência, beija-o em sinal de veneração e, se for oportuno, incensa-o. Em seguida, todos dirigem-se às cadeiras.


Terminado o canto de entrada, toda a assembleia, de pé, faz o sinal da cruz, enquanto o sacerdote diz:

Pres.: Em nome do Pai e do Filho e do Espírito Santo.

Ass.: Amém.


O sacerdote, voltado para o povo e abrindo os braços, saúda-o:

Pres.: O Deus da esperança, que nos cumula de toda alegria e paz em nossa fé, pela ação do Espírito Santo, esteja convosco.

Ass.: Bendito seja Deus que nos reuniu no amor de Cristo.


O sacerdote, diácono ou outro ministro devidamente preparado poderá, em breves palavras, introduzir os fiéis na missa do dia.


ATO PENITENCIAL


Segue-se o Ato Penitencial. O sacerdote convida os fiéis à penitência.

Pres.: No início desta celebração eucarística, peçamos a conversão do coração, fonte de reconciliação e comunhão com Deus e com os irmãos e irmãs.


Após um momento de silêncio, usa-se a seguinte fórmula:

O sacerdote diz:

Pres.: Tende compaixão de nós, Senhor.

Ass.: Porque somos pecadores.

Pres.: Manifestai, Senhor, a vossa misericórdia.

Ass.: E dai-nos a vossa salvação.


Segue-se a absolvição:

Pres.: Deus todo-poderoso tenha compaixão de nós, perdoe os nossos pecados e nos conduza à vida eterna.

Ass.: Amém.


Segue-se as invocações Senhor tende piedade de nós, caso já não tenham ocorrido no ato penitencial.


Pres.: Senhor, tende piedade de nós.

Ass.: Senhor, tende piedade de nós.


Pres.: Cristo, tende piedade de nós.

Ass.: Cristo, tende piedade de nós.


Pres.: Senhor, tende piedade de nós.

Ass.: Senhor, tende piedade de nós.


HINO DE LOUVOR

(Glória a Deus nas alturas)


Quando for prescrito, canta-se ou recita-se o Hino de Louvor.

    O hino é prescrito aos domingos, exceto no tempo do Advento e da Quaresma. Recita-se nas solenidades e festas e ainda em celebrações especiais mais solenes.



GLÓRIA A DEUS NAS ALTURAS, E PAZ NA TERRA AOS HOMENS POR ELE AMADOS!


SENHOR DEUS, REI DOS CÉUS, DEUS PAI TODO PODEROSO: NÓS VOS LOUVAMOS, VOS BENDIZEMOS, VOS ADORAMOS, VOS GLORIFICAMOS.


GLÓRIA A DEUS NAS ALTURAS, E PAZ NA TERRA AOS HOMENS POR ELE AMADOS!


NÓS VOS DAMOS GRAÇAS, POR VOSSA IMENSA GLÓRIA. SENHOR JESUS CRISTO, FILHO UNIGÊNITO SENHOR DEUS CORDEIRO DE DEUS, FILHO DE DEUS PAI:


GLÓRIA A DEUS NAS ALTURAS, E PAZ NA TERRA AOS HOMENS POR ELE AMADOS!


VÓS QUE TIRAIS O PECADO DO MUNDO, TENDE PIEDADE DE NÓS; VÓS QUE TIRAIS O PECADO DO MUNDO, ACOLHEI A NOSSA SÚPLICA; VÓS QUE ESTAIS À DIREITA DO PAI, TENDE PIEDADE DE NÓS.


GLÓRIA A DEUS NAS ALTURAS, E PAZ NA TERRA AOS HOMENS POR ELE AMADOS!


SÓ VÓS SOIS O SANTO; SÓ VÓS, O SENHOR;  SÓ VÓS, O ALTÍSSIMO, JESUS CRISTO; COM O ESPÍRITO SANTO, NA GLÓRIA DE DEUS PAI. A-A-A-A-AMÉM!


GLÓRIA A DEUS NAS ALTURAS, E PAZ NA TERRA AOS HOMENS POR ELE AMADOS!


ORAÇÃO DO DIA


Terminado o hino, de mãos unidas, o sacerdote diz:

Pres.: Oremos.

E todos oram em silêncio, por algum tempo.

Então o sacerdote abrindo os braços reza a oração;

Deus eterno e todo-poderoso, conduzi-nos à comunhão das alegrias celestes, para que o rebanho possa atingir, apesar de sua fraqueza, a fortaleza do Pastor. Phor nosso Senhor Jesus Cristo, vosso Filho, na unidade do Espírito Santo.

Ao terminar, o povo aclama:

Ass.: Amém.


LITURGIA DA PALAVRA


PRIMEIRA LEITURA

(At 2, 14a. 36-41)


O leitor dirige-se ao ambão para a primeira leitura, que todos ouvem sentados.

Leitor: Leitura dos Atos dos Apóstolos.

No dia de Pentecostes, Pedro, de pé, no meio dos Onze apóstolos, levantou a voz e falou à multidão: “Que todo o povo de Israel reconheça com plena certeza: Deus constituiu Senhor e Cristo a este Jesus que vós crucificastes”. Quando ouviram isso, eles ficaram com o coração aflito, e perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: “Irmãos, o que devemos fazer?” Pedro respondeu: “Convertei-vos e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo para o perdão dos vossos pecados. E vós recebereis o dom do Espírito Santo. Pois a promessa é para vós e vossos filhos, e para todos aqueles que estão longe, todos aqueles que o Senhor nosso Deus chamar para si”. Com muitas outras palavras, Pedro lhes dava testemunho, e os exortava, dizendo: “Salvai-vos dessa gente corrompida!” Os que aceitaram as palavras de Pedro receberam o batismo. Naquele dia, mais ou menos três mil pessoas se uniram a eles.

Ao final acrescenta:

Leitor: Palavra do Senhor.

Todos aclamam:

Ass.: Graças a Deus.


SALMO RESPONSORIAL

(Sl 22(23))


O salmista ou o cantor recita o salmo, e o povo o estribilho.


— O SENHOR É O PASTOR QUE ME CONDUZ; PARA AS ÁGUAS REPOUSANTES ME ENCAMINHA.


— O SENHOR É O PASTOR QUE ME CONDUZ; NÃO ME FALTA COISA ALGUMA. PELOS PRADOS E CAMPINAS VERDEJANTES ELE ME LEVA A DESCANSAR. PARA AS ÁGUAS REPOUSANTES ME ENCAMINHA, E RESTAURA AS MINHAS FORÇAS. 


— ELE ME GUIA NO CAMINHO MAIS SEGURO, PELA HONRA DO SEU NOME. MESMO QUE EU PASSE PELO VALE TENEBROSO, NENHUM MAL EU TEMEREI; ESTAIS COMIGO COM BASTÃO E COM CAJADO; ELES ME DÃO A SEGURANÇA!


— PREPARAIS À MINHA FRENTE UMA MESA, BEM À VISTA DO INIMIGO, E COM ÓLEO VÓS UNGIS MINHA CABEÇA; O MEU CÁLICE TRANSBORDA. 


— FELICIDADE E TODO BEM HÃO DE SEGUIR-ME POR TODA A MINHA VIDA; E, NA CASA DO SENHOR, HABITAREI PELOS TEMPOS INFINITOS. 


SEGUNDA LEITURA

(1Pd 2, 20b-25)


Se houver segunda leitura, o leitor a fará no ambão, como acima.


Leitor: Leitura da Primeira Carta de São Pedro.

Caríssimos: Se suportais com paciência aquilo que sofreis por ter feito o bem, isto vos torna agradáveis diante de Deus. De fato, para isto fostes chamados. Também Cristo sofreu por vós deixando-vos um exemplo, a fim de que sigais os seus passos. Ele não cometeu pecado algum, mentira nenhuma foi encontrada em sua boca. Quando injuriado, não retribuía as injúrias; atormentado, não ameaçava; antes, colocava a sua causa nas mãos daquele que julga com justiça. Sobre a cruz, carregou nossos pecados em seu próprio corpo, a fim de que, mortos para os pecados, vivamos para a justiça. Por suas feridas fostes curados. Andáveis como ovelhas desgarradas, mas agora voltastes ao pastor e guarda de vossas vidas.

Ao final acrescenta:

Leitor: Palavra do Senhor.

Todos aclamam:

Ass.: Graças a Deus.


ACLAMAÇÃO AO EVANGELHO

(Jo 10, 14)


Segue-se o Aleluia.

ALELUIA, ALELUIA, ALELUIA! ALELUIA!

ALELUIA, ALELUIA, ALELUIA! ALELUIA!


EU SOU O BOM PASTOR, DIZ O SENHOR;  EU CONHEÇO AS MINHAS OVELHAS E ELAS ME CONHECEM A MIM. 


ALELUIA, ALELUIA, ALELUIA! ALELUIA!

ALELUIA, ALELUIA, ALELUIA! ALELUIA!


Enquanto isso, o sacerdote, se usar incenso, coloca-o no turíbulo. O diácono que vai proclamar o Evangelho, inclinando-se diante do sacerdote, pede a bênção em voz baixa:

Diác.: Dá-me a tua bênção.

O sacerdote diz em voz baixa:

Pres.: O Senhor esteja em teu coração e em teus lábios para que possas anunciar dignamente o seu Evangelho: em nome do Pai e do Filho + e do Espírito Santo.

O diácono responde:

Diác.: Amém.


Se não houver diácono, o sacerdote, inclinado diante do altar, reza em silêncio;

Pres.: Ó Deus todo-poderoso, purificai-me o coração e os lábios, para que eu anuncie dignamente o vosso santo Evangelho.


EVANGELHO

(Jo 10, 1-10)


O diácono ou o sacerdote dirige-se ao ambão, acompanhado, se for oportuno, pelos ministros com o incenso e as velas, e diz:

Diác. ou Sac.: O Senhor esteja convosco.

Ass.: Ele está no meio de nós.


O diácono, ou o sacerdote, fazendo o sinal da cruz no livro e, depois, na fronte, na boca e no peito, diz:

Diác. ou Sac.: Proclamação do Evangelho de Jesus Cristo, segundo João.

Ass.: Glória a vós, Senhor.


Então o diácono ou o sacerdote, se for oportuno, incensa o livro e proclama o Evangelho.

Diác. ou Sac.: Naquele tempo, disse Jesus: “Em verdade, em verdade vos digo, quem não entra no redil das ovelhas pela porta, mas sobe por outro lugar, é ladrão e assaltante. Quem entra pela porta é o pastor das ovelhas. A esse o porteiro abre, e as ovelhas escutam a sua voz; ele chama as ovelhas pelo nome e as conduz para fora. E, depois de fazer sair todas as que são suas, caminha à sua frente, e as ovelhas o seguem, porque conhecem a sua voz. Mas não seguem um estranho, antes fogem dele, porque não conhecem a voz dos estranhos”. Jesus contou-lhes esta parábola, mas eles não entenderam o que ele queria dizer. Então Jesus continuou: “Em verdade, em verdade vos digo, eu sou a porta das ovelhas. Todos aqueles que vieram antes de mim são ladrões e assaltantes, mas as ovelhas não os escutaram. Eu sou a porta. Quem entrar por mim, será salvo; entrará e sairá e encontrará pastagem. O ladrão só vem para roubar, matar e destruir. Eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância”.

Terminado o Evangelho, o diácono ou o sacerdote diz:

Diác. ou Sac.: Palavra da Salvação.

O povo aclama:

Ass.: Glória a vós, Senhor.


HOMILIA


Nos domingos e festas de preceito, faça-se a homilia, também recomendável nos outros dias.


PROFISSÃO DE FÉ

(Símbolo Apostólico)


Terminada a homilia, seja feita, quando prescrita, a profissão de fé.


Pres.: Professemos a nossa fé.

Ass.: Creio em Deus Pai todo-poderoso, criador do céu e da terra; e em Jesus Cristo, seu único Filho, nosso Senhor; 

(Todos se inclinam)

que foi concebido pelo poder do Espírito Santo; nasceu na Vhirghem Maria, 

(Todos erguem-se)

padeceu sob Pôncio Pilatos, foi crucificado morto e sepultado; desceu à mansão dos mortos; ressuscitou ao terceiro dia; subiu aos céus, está sentado à direita de Deus Pai todo-poderoso, donde há de vir a julgar os vivos e os mortos; creio no Espírito Santo, na santa Igreja Católica, na comunhão dos santos, na remissão dos pecados, na ressurreição da carne, na vida eterna. Amém.


LITURGIA EUCARÍSTICA


OFERTÓRIO

(Pão e Vinho trazemos)


Inicia-se o canto do ofertório, enquanto os ministros colocam no altar o corporal, o sanguinho, o cálice e o missal.


PÃO E VINHO TE APRESENTAMOS NESSE ALTAR

COMO SINAL QUE TU RECOLHES NOSSA OFERTA

TUDO O QUE SOMOS DEIXAMOS AQUI. 


É UM MILAGRE QUE SE DÁ

O PÃO E O VINHO EM CORPO E SANGUE,

VÃO SE TRANSFORMAR

NÃO HA LIMITES PARA O AMOR

VEM TRANSFORMAR TAMBÉM MINHA VIDA

OH SENHOR, É TEU ESSE MILAGRE DE AMOR


PÃO E VINHO TE APRESENTAMOS NESSE ALTAR

COMO SINAL QUE TU RECOLHES NOSSA OFERTA

TUDO O QUE SOMOS DEIXAMOS AQUI. 


É UM MILAGRE QUE SE DÁ

O PÃO E O VINHO EM CORPO E SANGUE,

VÃO SE TRANSFORMAR

NÃO HA LIMITES PARA O AMOR

VEM TRANSFORMAR TAMBÉM MINHA VIDA

OH SENHOR, É TEU ESSE MILAGRE DE AMOR


É TEU ESSE MILAGRE DE AMOR

É TEU ESSE MILAGRE DE AMOR


Convém que os fiéis manifestem a sua participação, trazendo o pão e o vinho para a celebração da Eucarística, ou outros dons para o auxílio da comunidade e dos pobres.


O sacerdote, de pé, toma a patena com o pão e, elevando-a um pouco sobre o altar, reza em silêncio:

Pres.: Bendito sejais, senhor, Deus do universo, pelo pão que recebemos da vossa bondade, fruto da terra e do trabalho humano: que agora vos apresentamos e que para nós se vai tornar Pão da vida.

Se não houver canto ao ofertório o povo acrescenta a aclamação:

Ass.: Bendito seja Deus para sempre!


Em seguida, coloca a patena com o pão sobre o corporal. O diácono ou o sacerdote derrama vinho e um pouco d´água no cálice, rezando em silêncio:

Pres.: Pelo mistério desta água e deste vinho possamos participar da divindade do vosso Filho, que se dignou assumir a nossa humanidade.

Em seguida, o sacerdote toma o cálice e, elevando-o um pouco sobre o altar, reza em silêncio:

Pres.: Bendito sejais, Senhor, Deus do universo, pelo vinho que recebemos da vossa bondade, fruto da videira e do trabalho humano: que agora vos apresentamos e que para nós se vai tornar vinho da salvação.

Ass.: Bendito seja Deus para sempre!

Coloca o cálice sobre o corporal.

O sacerdote, inclinado, reza em silêncio:

Pres.: De coração contrito e humilde, sejamos, Senhor, acolhidos por vós; e seja o nosso sacrifício de tal modo oferecido que vos agrade, Senhor, nosso Deus.

Se for oportuno, incensa as oferendas e o altar. Depois o diácono ou o ministro incensa o sacerdote e o povo.

O sacerdote, de pé, ao lado do altar, lava as mãos, dizendo em silêncio:

Pres.: Lavai-me, Senhor, de minhas faltas e purificai-me de meus pecados.


CONVITE À ORAÇÃO


No meio do altar e voltado para o povo, estendendo e unindo as mãos, o sacerdote diz:

Pres.: Orai, irmãos e irmãs, para que o nosso sacrifício seja aceito por Deus Pai todo-poderoso.

Ass.: Receba o Senhor por tuas mãos este sacrifício, para glória do seu nome, para nosso bem e de toda a santa Igreja.


ORAÇÃO SOBRE AS OFERENDAS


Em seguida, abrindo os braços, o sacerdote reza a oração sobre as oferendas:

Pres.: Concedei, ó Deus, que sempre nos alegremos por estes mistérios pascais, para que nos renovem constantemente e sejam fonte de eterna alegria. Por Cristo, nosso Senhor.

O povo aclama:

Ass.: Amém.


PREFÁCIO DA PÁSCOA, IV

(A restauração do universo pelo mistério pascal)


Começando a Oração Eucarística, o sacerdote abre os braços e diz:

Pres.: O Senhor esteja convosco.

Ass.: Ele está no meio de nós.


Erguendo as mãos, o sacerdote prossegue:

Pres.: Corações ao alto.

Ass.: O nosso coração está em Deus.


O sacerdote, com os braços abertos, acrescenta:

Pres.: Demos graças ao Senhor, nosso Deus.

Ass.: É nosso dever e nossa salvação.


O sacerdote, de braços abertos, continua o prefácio.

Pres.: Na verdade, é justo e necessário, é nosso dever e salvação dar-vos graças, sempre e em todo o lugar, mas sobretudo neste tempo solene em que Cristo, nossa Páscoa, foi imolado. Vencendo a corrupção do pecado, realizou uma nova criação. E, destruindo a morte, garantiu-nos a vida em plenitude. Unidos à multidão dos anjos e dos santos, transbordando de alegria pascal, nós vos aclamamos, cantando (dizendo) a uma só voz:


SANTO

(Senhor Deus do Universo)


SANTO, SANTO, SANTO, SENHOR DEUS DO UNIVERSO!

O CÉU E A TERRA PROCLAMAM A VOSSA GLÓRIA!


HOSANA, HOSANA, HOSANA NAS ALTURAS!

HOSANA, HOSANA, HOSANA NAS ALTURAS!


BENDITO O QUE VEM EM NOME DO SENHOR


HOSANA, HOSANA, HOSANA NAS ALTURAS!

HOSANA, HOSANA, HOSANA NAS ALTURAS!


ORAÇÃO EUCARÍSTICA II


O sacerdote, de braços abertos, diz:

Pres.: Na verdade, ó Pai, vós sois Santo, fonte de toda santidade.

O sacerdote une as mãos e as estende sobre as oferendas dizendo:

Pres.: Santificai, pois, estes dons, derramando sobre eles o vosso Espírito, 

une as mãos e traça o sinal da cruz sobre o pão e o cálice ao mesmo tempo, dizendo:

a fim de que se tornem para nós o Corpo e + o Sangue de nosso Senhor Jesus Cristo.

℟.: Enviai o vosso Espírito Santo!


Pres.: Estando para ser entregue e abraçando livremente a paixão, 

toma o pão, mantendo-o um pouco elevado sobre o altar, inclina-se levemente, e prossegue:

Jesus tomou o pão, pronunciou a bênção de ação de graças, partiu e o deu a seus discípulos.

Mostra ao povo a hóstia consagrada, coloca-a na patena, fazendo genuflexão para adorá-la.


Pres.: Do mesmo modo, no fim da ceia, 

toma o cálice nas mãos, mantendo-o um pouco elevado sobre o altar, inclina-se levemente, e prossegue:

ele tomou o cálice em suas mãos e, dando graças novamente, o entregou a seus discípulos.

Mostra o cálice ao povo, coloca-o sobre o corporal e faz genuflexão para adorá-lo.


Pres.: Mistério da fé!

℟.: Anunciamos, Senhor, a vossa morte e proclamamos a vossa ressurreição. Vinde, Senhor Jesus!


O sacerdote, de braços abertos, diz:

Pres.: Celebrando, pois, o memorial da morte e ressurreição do vosso Filho, nós vos oferecemos, ó Pai, o Pão da vida e o Cálice da salvação; e vos agradecemos porque nos tornastes dignos de estar aqui na vossa presença e vos servir.

℟.: Aceitai, ó Senhor, a nossa oferta!


Pres.: Suplicantes, vos pedimos que, participando do Corpo e Sangue de Cristo, sejamos reunidos pelo Espírito Santo num só corpo.

℟.: O Espírito nos una num só corpo!


1C: Lembrai-vos, ó Pai, da vossa Igreja que se faz presente pelo mundo inteiro; que ela cresça na caridade, em comunhão com o Papa N., com o nosso Bispo N., os bispos do mundo inteiro, os presbíteros, os diáconos e todos os ministros do vosso povo.

℟.: Lembrai-vos, ó Pai, da vossa Igreja!


2C: Lembrai-vos também, na vossa misericórdia, dos nossos irmãos e irmãs que adormeceram na esperança da ressurreição e de todos os que partiram desta vida; acolhei-os junto a vós na luz da vossa face.

℟.: Concedei-lhes, ó Senhor, a luz eterna!


3C: Enfim, nós vos pedimos, tende piedade de todos nós e dai-nos participar da vida eterna, com a Virgem Maria, Mãe de Deus, São José, seu esposo, os Apóstolos, (São N.: Santo do dia ou padroeiro) e todos os Santos que neste mundo viveram na vossa amizade, a fim de vos louvarmos e glorificarmos

une as mãos

por Jesus Cristo, vosso Filho.


DOXOLOGIA


Pres.: Por Cristo, com Cristo, e em Cristo, a vós, Deus Pai todo-poderoso, na unidade do Espírito Santo, toda honra e toda glória, por todos os séculos dos séculos.

O povo aclama:

℟.: Amém.


Segue o rito da comunhão.


RITO DA COMUNHÃO


ORAÇÃO DO SENHOR


Tendo colocado o cálice e a patena sobre o altar, o sacerdote diz unindo as mãos:

Pres.: O Senhor nos comunicou o seu Espírito. Com a confiança e a liberdade de filhos, digamos juntos:

O sacerdote abre os braços e prossegue com o povo:

Ass.: Pai nosso que estais nos céus, santificado seja o vosso nome; venha a nós o vosso reino, seja feita a vossa vontade, assim na terra como no céu; o pão nosso de cada dia nos daí hoje, perdoai-nos as nossas ofensas, assim como nós perdoamos a quem nos tem ofendido, e não nos deixeis cair em tentação, mas livrai-nos do mal.


O sacerdote prossegue sozinho, de braços abertos:

Pres.: Livrai-nos de todos os males, ó Pai, e dai-nos hoje a vossa paz. Ajudados pela vossa misericórdia, sejamos sempre livres do pecado e protegidos de todos os perigos, enquanto, vivendo a esperança, aguardamos a vinda de Cristo salvador.

O sacerdote une as mãos. O povo conclui a oração aclamando:

Ass.: Vosso é o reino, o poder e a glória para sempre!


O sacerdote, de braços abertos, diz em voz alta:

Pres.: Senhor Jesus Cristo, dissestes aos vossos Apóstolos: Eu vos deixo a paz, eu vos dou a minha paz. Não olheis os nossos pecados, mas a fé que anima vossa Igreja; dai-lhe, segundo o vosso desejo, a paz e a unidade.

O sacerdote une as mãos e conclui:

Vós, que sois Deus, com o Pai e o Espírito Santo.

O povo responde:

Ass.: Amém.


O sacerdote, estendendo e unindo as mãos, acrescenta:

Pres.: A paz do Senhor esteja sempre convosco.

O povo responde:

Ass.: O amor de Cristo nos uniu.


SAUDAÇÃO DA PAZ


Em seguida, se for oportuno, o diácono ou o sacerdote acrescenta estas palavras ou outras semelhantes:

Diác.: No Espírito de Cristo ressuscitado, saudai-vos com um sinal de paz.

E todos, segundo o costume do lugar, manifestam uns aos outros a paz e a caridade; o sacerdote saúda o diácono ou o ministro.

 

FRAÇÃO DO PÃO

(Cordeiro de Deus)


Em seguida, o sacerdote parte o pão consagrado sobre a patena e coloca um pedaço no cálice, rezando em silêncio:

Pres.: Esta união do Corpo e do Sangue de Jesus, o Cristo e Senhor nosso, que vamos receber, nos sirva para a vida eterna.


Enquanto isso, canta-se:

CORDEIRO DE DEUS QUE TIRAIS O PECADO DO MUNDO,

TENDE PIEDADE DE NÓS!


CORDEIRO DE DEUS QUE TIRAIS O PECADO DO MUNDO,

TENDE PIEDADE DE NÓS!


CORDEIRO DE DEUS QUE TIRAIS O PECADO DO MUNDO,

DAI-NOS A PAZ! DAI-NOS A PAZ!

DAI-NOS A VOSSA PAZ!



O sacerdote, de mãos unidas, reza em silêncio:

Pres.: Senhor Jesus Cristo, Filho do Deus vivo, que cumprindo a vontade do Pai e agindo com o Espírito Santo, pela vossa morte destes vida ao mundo, livrai-me dos meus pecados e de todo mal; pelo vosso Corpo e pelo vosso Sangue, dai-me cumprir sempre a vossa vontade e jamais separar-me de vós.

Ou: 

Senhor Jesus Cristo, o vosso Corpo e o vosso Sangue, que vou receber, não se tonem causa de juízo e condenação; mas, por vossa bondade, sejam sustento e remédio para a minha vida.


O sacerdote faz genuflexão, toma a hóstia, elevando-a sobre a patena, diz em voz alta, voltado para o povo:

Pres.: Felizes os convidados para o Banquete nupcial do Cordeiro. Eis o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo.

E acrescenta, com o povo, uma só vez:

Ass.: Senhor, eu não sou digno de que entreis em minha morada, mas dizei uma palavra e serei salvo.


O sacerdote, voltado para o altar, reza em silêncio:

Que o Corpo de Cristo me guarde para a vida eterna.

Comunga o Corpo de Cristo.

Depois, segura o cálice e reza em silêncio:

Que o Sangue de Cristo me guarde para a vida eterna.

Comunga o Sangue de Cristo.


Toma a patena ou o cibório e, mostrando a hóstia um pouco elevada aos que vão comungar e diz a cada um:

O Corpo de Cristo.

O que vai comungar responde:

Amém.

O diácono, ao distribuir a sagrada comunhão, procede do mesmo modo.


Se houver comunhão sob as duas espécies, observe-se o rito prescrito.


Enquanto o sacerdote comunga do Corpo de Cristo, faça-se a oração da comunhão espiritual e em seguida inicia-se o canto da comunhão.

 

ORAÇÃO DE COMUNHÃO ESPIRITUAL 

 

Todos: Meu Jesus, Eu creio que estais presente no Santíssimo Sacramento do Altar. Amo-vos sobre todas as coisas, e minha alma suspira por Vós. Mas como não posso receber-Vos agora no Santíssimo Sacramento, vinde, ao menos espiritualmente, ao meu coração. Abraço-me convosco come se já estivésseis comigo: uno-me Convosco inteiramente. Ah! Não permitais que torne a Separar-me de vós! Amém!


COMUNHÃO

(As promessas do Bom Pastor)



VOU SAIR PELOS PRADOS, BUSCANDO

OVELHAS QUE ESTÃO SEM PASTOR;

EU AS TRAREI COM CARINHO

DE VOLTA, SEM FOME OU TEMOR!

NOS MEUS OMBROS, OVELHAS FERIDAS

SEM DOR PODERÃO DESCANSAR.

DEVOLVEREI OS SEUS CAMPOS,

DAREI NOVAMENTE A PAZ.


SOU REI, SOU O BOM PASTOR!

VINDE AO BANQUETE QUE VOS PREPAREI,

E FOME JAMAIS TEREIS!

A QUEM VAMOS, Ó SENHOR ?

SÓ TU TENS PALAVRAS DE VIDA

E TE DÁS EM REFEIÇÃO.


— MAUS PASTORES QUE PERDEM OVELHAS

DISTANTES DE MIM OS TEREI;

NOUTRAS PASTAGENS SEGURAS,

PASTORES FIÉIS CHAMAREI.

NOVO REINO FAREI DO MEU POVO,

REBANHO SEM MAIS OPRESSÃO:

TODOS SERÃO CONDUZIDOS

À VIDA POR MINHAS MÃOS!


SOU REI, SOU O BOM PASTOR!

VINDE AO BANQUETE QUE VOS PREPAREI,

E FOME JAMAIS TEREIS!

A QUEM VAMOS, Ó SENHOR ?

SÓ TU TENS PALAVRAS DE VIDA

E TE DÁS EM REFEIÇÃO.


— SOU A PORTA SEGURA DO APRISCO,

REBANHO FELIZ EU FAREI:

DE TODO O MAL E INJUSTIÇA,

OVELHAS EU DEFENDEREI.

MERCENÁRIOS QUE FOGEM PRA LONGE,

DEIXANDO O REBANHO AO LÉU,

NÃO TERÃO PARTE COMIGO,

NO REINO QUE VEM DO CÉU.


SOU REI, SOU O BOM PASTOR!

VINDE AO BANQUETE QUE VOS PREPAREI,

E FOME JAMAIS TEREIS!

A QUEM VAMOS, Ó SENHOR ?

SÓ TU TENS PALAVRAS DE VIDA

E TE DÁS EM REFEIÇÃO.


— SE UMA OVELHA DEIXAR O MEU CAMPO

E OUTRO CAMINHO SEGUIR,

DEIXO O REBANHO SEGURO

E VOU PROCURA A INFELIZ.

AO TRAZÊ-LA HAVERÁ ALEGRIA

E OS ANJOS DO CÉU VÃO CANTAR:

SERÁ A FESTA DA VOLTA,

REBANHO VAI SE ALEGRAR.


SOU REI, SOU O BOM PASTOR!

VINDE AO BANQUETE QUE VOS PREPAREI,

E FOME JAMAIS TEREIS!

A QUEM VAMOS, Ó SENHOR ?

SÓ TU TENS PALAVRAS DE VIDA

E TE DÁS EM REFEIÇÃO.


— EU CONHEÇO AS OVELHAS QUE TENHO

E TODO O REBANHO, MINHA VOZ.

SE CHAMO, ENTÃO, PELO NOME

A OVELHA OUVIRÁ BEM VELOZ.

BUSCAREI OS CORDEIROS DISTANTES

QUE EM MIM TERÃO FORÇA E AMOR.

FAREI SOMENTE UM REBANHO,

E EU MESMO SEREI PASTOR.


SOU REI, SOU O BOM PASTOR!

VINDE AO BANQUETE QUE VOS PREPAREI,

E FOME JAMAIS TEREIS!

A QUEM VAMOS, Ó SENHOR ?

SÓ TU TENS PALAVRAS DE VIDA

E TE DÁS EM REFEIÇÃO.


ANTÍFONA DE COMUNHÃO

(Missal)


Se, porém, não se canta, a antífona que vem no Missal pode ser recitada ou pelos fiéis, ou por alguns deles, ou por um leitor, ou então pelo próprio sacerdote depois de ter comungado e antes de dar a Comunhão aos fiéis:

Ressuscitou o Bom Pastor, que deu a vida por suas ovelhas, e quis morrer pelo rebanho, aleluia!

Terminada a comunhão, o sacerdote, o diácono ou acólito purifica a patena e o cálice.

Enquanto se faz a purificação, o sacerdote reza em silêncio:

Fazei, Senhor, que conservemos num coração puro o que a nossa boca recebeu. E que esta dádiva temporal e transforme para nós em remédio eterno.


O sacerdote pode voltar a cadeira. É aconselhável guardar um momento de silêncio ou recitar algum salmo ou canto de louvor.


ORAÇÃO PÓS-COMUNHÃO


De pé, junto à cadeira ou ao altar, o sacerdote diz:

Pres.: Oremos.

E todos, com o presidente, rezam algum tempo de silêncio, se ainda não o fizeram. Em seguida o sacerdote abrindo os braços diz a oração:

Velai com solicitude, ó Bom Pastor, sobre o vosso rebanho e concedei que vivam nos prados eternos as ovelhas que remistes pelo sangue do vosso Filho. Que vive reina para sempre.

O povo aclama:

Ass.: Amém.


RITOS FINAIS


BÊNÇÃO FINAL

(Bênção Solene do Tempo da Páscoa)


Segue-se o rito de despedida. O presidente, abrindo os braços, saúda o povo:

Pres.: O Senhor esteja convosco.

O povo responde:

Ass.: Ele está no meio de nós.


O sacerdote ou diácono diz:

Sac. ou Diác.: Inclinai-vos para receber a bênção.


Em seguida, o sacerdote estende as mãos sobre o povo e reza a oração:

Pres.: Deus, que pela ressurreição do seu Filho único vos deu a graça da redenção e vos adotou como filhos e filhas, vos conceda a alegria de sua bênção.

Ass.: Amém.


Pres.: Aquele que, por sua morte, vos deu a eterna liberdade, vos conceda, por sua graça, a herança eterna.

Ass.: Amém.


Pres.: E, vivendo agora retamente, possais no céu unir-vos a Deus, para o qual, pela fé, já ressuscitastes no batismo.

Ass.: Amém.


O sacerdote abençoa o povo, dizendo:

Pres.: Abençoe-vos Deus todo-poderoso, Pai e Filho + e Espírito Santo.

Ass.: Amém.


Depois, o diácono ou o próprio presidente diz ao povo, unindo as mãos:

Diác. ou Pres.: Levai a todos a alegria do Senhor ressuscitado; ide em paz e que o Senhor vos acompanhe!

O povo responde:

Ass.: Graças a Deus!



Então o sacerdote beija o altar em sinal de veneração, como no início. Feita a devida reverência, retira-se com os ministros.




ANTÍFONA MARIANA

(Rainha do Céu)


RAINHA DO CÉU, ALEGRA-TE, ALELUIA;

O DEUS QUE EM TI HÁS TRAZIDO, ALELUIA;

RESSUSCITOU, COMO DISSE, ALELUIA.

ROGA A DEUS POR NÓS. ALELUIA, ALELUIA

sábado, 25 de abril de 2026

LIVRETO CELEBRATIVO | SANTA MISSA FESTA DE SÃO MARCOS EVANGELISTA





LIVRETO CELEBRATIVO

SÃO MARCOS, EVANGELISTA, FESTA

25.04.2026



RITOS INICIAIS


CANTO DE ENTRADA


Reunido o povo, o sacerdote dirige-se ao altar com os ministros, durante o canto de entrada.


Chegando ao altar e feita a devida reverência, beija-o em sinal de veneração e, se for oportuno, incensa-o. Em seguida, todos dirigem-se às cadeiras.


ANTÍFONA DE ENTRADA 



Se não há cântico de entrada, recita-se a antífona:

Ide pelo mundo inteiro e anunciai o Evangelho a toda criatura, aleluia!


SAUDAÇÃO


Terminado o canto de entrada, toda a assembleia, de pé, faz o sinal da cruz, enquanto o sacerdote diz:

Pres.: Em nome do Pai e do Filho e do Espírito Santo.

℟.: Amém.


O sacerdote, voltado para o povo e abrindo os braços, saúda-o:

Pres.: A graça e a paz daquele que é, que era e que vem, estejam convosco.

℟.: Bendito seja Deus que nos reuniu no amor de Cristo.


O sacerdote, diácono ou outro ministro devidamente preparado poderá, em breves palavras, introduzir os fiéis na missa do dia.


ATO PENITENCIAL


Pres.: Irmãos, reconheçamos as nossas culpas para celebrarmos dignamente os santos mistérios.


Após um momento de silêncio:

Pres.: Senhor, que viestes ao mundo para nos salvar, tende piedade de nós.

℟.: Senhor, tende piedade de nós.


Pres.: Cristo, que continuamente nos visitais com a graça do vosso Espírito, tende piedade de nós.

℟.: Cristo, tende piedade de nós.


Pres.: Senhor, que vireis um dia para julgar as nossas obras, tende piedade de nós.

℟.: Senhor, tende piedade de nós.


Pres.: Deus todo-poderoso tenha compaixão de nós, perdoe os nossos pecados e nos conduza à vida eterna.

℟.: Amém.


GLÓRIA


Canta-se ou recita-se o hino Glória a Deus nas alturas.


GLÓRIA A DEUS NAS ALTURAS, E PAZ NA TERRA AOS HOMENS POR ELE AMADOS. 

SENHOR DEUS, REI DOS CÉUS, DEUS PAI TODO-PODEROSO, NÓS VOS LOUVAMOS, NÓS VOS BENDIZEMOS, NÓS VOS ADORAMOS, NÓS VOS GLORIFICAMOS, NÓS VOS DAMOS GRAÇAS, POR VOSSA IMENSA GLÓRIA. 

SENHOR JESUS CRISTO, FILHO UNIGÊNITO DE DEUS, SENHOR DEUS, CORDEIRO DE DEUS, FILHO DE DEUS PAI:  VÓS QUE TIRAIS O PECADO DO MUNDO, TENDE PIEDADE DE NÓS;  VÓS QUE TIRAIS O PECADO DO MUNDO, ACOLHEI A NOSSA SÚPLICA;  VÓS QUE ESTAIS À DIREITA DO PAI, TENDE PIEDADE DE NÓS. 

SÓ VÓS SOIS O SANTO; SÓ VÓS, O SENHOR; SÓ VÓS, O ALTÍSSIMO, JESUS CRISTO; O SALVADOR; COM O ESPÍRITO SANTO, NA GLÓRIA DE DEUS PAI. À SANTÍSSIMA TRINDADE DEMOS GLÓRIA PARA SEMPRE. AMÉM.


Ou, para a recitação:

Ass.: Glória a Deus nas alturas, e paz na terra aos homens por Ele amados. Senhor Deus, Rei dos Céus, Deus Pai Todo-Poderoso, nós Vos louvamos, nós Vos bendizemos, nós Vos adoramos, nós Vos glorificamos, nós Vos damos graças, por Vossa imensa glória. Senhor Jesus Cristo, Filho Unigênito, Senhor Deus, Cordeiro de Deus, Filho de Deus Pai: Vós que tirais o pecado do mundo, tende piedade de nós; Vós que tirais o pecado do mundo, acolhei a nossa súplica; Vós que estais à direita do Pai, tende piedade de nós. Só Vós sois o Santo; só Vós, o Senhor; só Vós, o Altíssimo, Jesus Cristo; com o Espírito Santo, na glória de Deus Pai. Amém!


ORAÇÃO COLETA


Pres.: Oremos.

E todos oram em silêncio, por algum tempo. Então o sacerdote abrindo os braços reza:

Ó Deus, que glorificastes São Marcos, vosso evangelista, com a graça de pregar o Evangelho, concedei-nos progredir de tal modo em seus ensinamentos que sigamos fielmente os passos de Cristo. Ele, que é Deus, e convosco vive e reina, na unidade do Espírito Santo, por todos os séculos dos séculos.

℟.: Amém.


LITURGIA DA PALAVRA


PRIMEIRA LEITURA

(1Pd 5, 5b-14)



Leitor: Leitura da Primeira Carta de São Pedro

Caríssimos, revesti-vos todos de humildade no relacionamento mútuo, porque Deus resiste aos soberbos, mas dá a sua graça aos humildes. Rebaixai-vos, pois, humildemente, sob a poderosa mão de Deus, para que, na hora oportuna, ele vos exalte. Lançai sobre ele toda a vossa preocupação, pois é ele quem cuida de vós. Sede sóbrios e vigilantes. O vosso adversário, o diabo, rodeia como um leão a rugir, procurando a quem devorar. Resisti-lhe, firmes na fé, certos de que iguais sofrimentos atingem também os vossos irmãos pelo mundo afora. Depois de terdes sofrido um pouco, o Deus de toda a graça, que vos chamou para a sua glória eterna, em Cristo, vos restabelecerá e vos tornará firmes, fortes e seguros. A ele pertence o poder, pelos séculos dos séculos. Amém. Por meio de Silvano, que considero um irmão fiel junto de vós, envio-vos esta breve carta, para vos exortar e para atestar que esta é a verdadeira graça de Deus, na qual estais firmes. A Igreja que está em Babilônia, eleita como vós, vos saúda, como também, Marcos, o meu filho. Saudai-vos uns aos outros com o abraço do amor fraterno. A paz esteja com todos vós que estais em Cristo.


Leitor: Palavra do Senhor.

℟.: Graças a Deus.


SALMO RESPONSORIAL

Sl 88(89), 2-3, 6-7, 16-17 (R. cf. 2a)


℟.: Ó Senhor, eu cantarei eternamente o vosso amor.

— Ó Senhor, eu cantarei eternamente o vosso amor, de geração em geração eu cantarei vossa verdade! Porque dissestes: “O amor é garantido para sempre!” E a vossa lealdade é tão firme como os céus. 


— Anuncia o firmamento vossas grandes maravilhas, e o vosso amor fiel, a assembleia dos eleitos, pois, quem pode, lá nas nuvens ao Senhor se comparar e quem pode, entre seus anjos, ser a ele semelhante? 


— Quão feliz é aquele povo que conhece a alegria; seguirá pelo caminho, sempre à luz de vossa face! Exultará de alegria em vosso nome dia a dia, e com grande entusiasmo exaltará vossa justiça. 



ACLAMAÇÃO AO EVANGELHO

 (1Cor 23a. 24b)


ALELUIA, ALELUIA!


℣.: É CRISTO QUE ANUNCIAMOS, JESUS CRISTO, O CRUCIFICADO, PODER E SABEDORIA DE DEUS.


ALELUIA, ALELUIA! 


Enquanto isso, o sacerdote, quando se usa incenso, coloca-o no turíbulo. O diácono, que vai proclamar o Evangelho, inclinando-se profundamente diante do sacerdote, pede a bênção em voz baixa:

Diác.: Dá-me a tua bênção.

O sacerdote diz em voz baixa:

Pres.: O Senhor esteja em teu coração e em teus lábios para que possas anunciar dignamente o seu Evangelho: em nome do Pai e do Filho + e do Espírito Santo.

O diácono faz o sinal da cruz e responde:

Diác.: Amém.


Se não houver diácono, o sacerdote, inclinado diante do altar, reza em silêncio.


EVANGELHO

Mc 16, 15-20


O diácono dirige-se ao ambão e diz:

℣.: O Senhor esteja convosco.

℟.: Ele está no meio de nós.

O diácono diz:

℣.: Proclamação do Evangelho de Jesus Cristo segundo Marcos 

e, enquanto isso, faz o sinal da cruz sobre o livro e, depois, sobre si mesmo, na fronte, na boca e no peito.

℟.: Glória a vós, Senhor.


Então o diácono proclama o Evangelho.

℣.: Naquele tempo, Jesus se manifestou aos onze discípulos, e disse-lhes: “Ide pelo mundo inteiro e anunciai o Evangelho a toda criatura! Quem crer e for batizado será salvo. Quem não crer será condenado. Os sinais que acompanharão aqueles que crerem serão estes: expulsarão demônios em meu nome, falarão novas línguas; se pegarem em serpentes ou beberem algum veneno mortal não lhes fará mal algum; quando impuserem as mãos sobre os doentes, eles ficarão curados”. Depois de falar com os discípulos, o Senhor Jesus foi levado ao céu, e sentou-se à direita de Deus. Os discípulos então saíram e pregaram por toda parte. O Senhor os ajudava e confirmava sua palavra por meio dos sinais que a acompanhavam.

℣.: Palavra da Salvação.

℟.: Glória a vós, Senhor.


HOMILIA


Em seguida, faz-se a homilia, que compete ao sacerdote ou diácono; ela é obrigatória em todos domingos e festas de preceito e recomendada também nos outros dias.


LITURGIA EUCARÍSTICA


PREPARAÇÃO DAS OFERENDAS


Inicia-se o canto da preparação das oferendas, enquanto os ministros colocam no altar o corporal, o sanguinho, o cálice, a pala e o Missal.


Convém que os fiéis expressem sua participação trazendo uma oferenda, seja pão e vinho para a celebração da Eucaristia, seja outro donativo para auxílio da comunidade e dos pobres.


O sacerdote, de pé junto ao altar, recebe a patena com o pão em suas mãos e, levantando-a um pouco sobre o altar, diz em silêncio a oração:


Pres.: Bendito sejais, Senhor, Deus do universo, pelo pão que recebemos de vossa bondade, fruto da terra e do trabalho humano, que agora vos apresentamos, e para nós se vai tornar pão da vida.


Em seguida, coloca a patena com o pão sobre o corporal. Se o canto da preparação das oferendas não continuar, o sacerdote poderá recitar em voz alta as palavras acima, e o povo acrescentar a aclamação: 


℟.: Bendito seja Deus para sempre!


O diácono ou o sacerdote coloca vinho e um pouco d'água no cálice, rezando em silêncio:

Pelo mistério desta água e deste vinho possamos participar da divindade do vosso Filho, que se dignou assumir a nossa humanidade. 


Em seguida, o sacerdote recebe o cálice em suas mãos e, elevando-o um pouco sobre o altar, diz em silêncio a oração: 


Pres.: Bendito sejais, Senhor, Deus do universo, pelo vinho que recebemos de vossa bondade, fruto da videira e do trabalho humano, que agora vos apresentamos, e para nós se vai tornar vinho da salvação.


Coloca o cálice sobre o corporal. Se o canto da preparação das oferendas não continuar, o sacerdote poderá recitar em voz alta as palavras acima, e o povo acrescentar a aclamação:


℟.: Bendito seja Deus para sempre!


Em seguida o sacerdote, profundamente inclinado, reza em silêncio:

De coração contrito e humilde, sejamos, Senhor, acolhidos por vós; e seja o nosso sacrifício de tal modo oferecido que vos agrade, Senhor, nosso Deus.


E, se for oportuno, incensa as oferendas, a cruz e o altar. Depois, o diácono ou outro ministro incensa o sacerdote e o povo.


Em seguida, o sacerdote, de pé ao lado do altar, lava as mãos, dizendo em silêncio a oração:

Lavai-me, Senhor, de minhas faltas e purificai-me do meu pecado. 


CONVITE À ORAÇÃO


Estando, depois, no meio do altar e voltado para o povo, o sacerdote estende e une as mãos e diz:

Pres.: Orai, irmãos e irmãs, para que o meu e o vosso sacrifício seja aceito por Deus Pai todo-poderoso.

O povo se levanta e responde:

℟.: Receba o Senhor por tuas mãos este sacrifício, para glória do seu nome, para nosso bem e de toda a santa Igreja.


ORAÇÃO SOBRE AS OFERENDAS


Em seguida, abrindo os braços, o sacerdote profere a oração sobre as oferendas;

Pres.: Ao celebrarmos a glória de São Marcos, nós vos oferecemos, Senhor, este sacrifício de louvor e vos suplicamos humildemente que a pregação do Evangelho sempre floresça em vossa Igreja. Por Cristo, nosso Senhor.

℟.: Amém.


PREFÁCIO DOS SANTOS MÁRTIRES II

As maravilhas de Deus na vitória dos Mártires


Começando a Oração Eucarística, o sacerdote abre os braços e diz ou canta:

Pres.: O Senhor esteja convosco.

℟.: Ele está no meio de nós.

Pres.: Corações ao alto.

℟.: O nosso coração está em Deus.

Pres.: Demos graças ao Senhor, nosso Deus.

℟.: É nosso dever e nossa salvação.


O sacerdote, de braços abertos, reza ou canta o Prefácio.

Pres.: Na verdade, é digno e justo, é nosso dever e salvação dar-vos graças, sempre e em todo lugar, Senhor, Pai santo, Deus eterno e todo-poderoso. Vós sois exaltado quando celebramos os santos e tudo o que eles suportaram no martírio é obra admirável do vosso poder. Em vossa bondade dais o ardor da fé, inspirais a firmeza da perseverança e, no combate, concedeis a vitória, por Cristo, Senhor nosso. Por isso, o céu e a terra vos adoram, entoando um cântico novo, e nós nos unimos aos coros dos Anjos, para cantar (dizer) sem cessar a uma só voz:


SANTO


℟.: Santo, Santo, Santo, Senhor, Deus do universo! O céu e a terra proclamam a vossa glória. Hosana nas alturas! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!


ORAÇÃO EUCARÍSTICA III


O sacerdote, de braços abertos, diz:

Pres.: Na verdade, vós sois Santo, ó Deus do universo, e tudo o que criastes proclama o vosso louvor, porque, por Jesus Cristo, vosso Filho e Senhor nosso, e pela força do Espírito Santo, dais vida e santidade a todas as coisas e não cessais de reunir para vós um povo que vos ofereça em toda parte, do nascer ao pôr do sol, um sacrifício perfeito.

O sacerdote une as mãos e as estende sobre as oferendas dizendo:

Pres.: Por isso, ó Pai, nós vos suplicamos: santificai pelo Espírito Santo as oferendas que vos apresentamos para serem consagradas

une as mãos e traça o sinal da cruz sobre o pão e o cálice ao mesmo tempo, dizendo:

a fim de que se tornem o Corpo e + o Sangue de vosso Filho, nosso Senhor Jesus Cristo 

Une as mãos

que nos mandou celebrar estes mistérios.

℟.: Enviai o vosso Espírito Santo!


Nas fórmulas que se seguem, as palavras do Senhor sejam proferidas de modo claro e audível, como requer a sua natureza.

Pres.: Na noite em que ia ser entregue,

toma o pão, mantendo-o um pouco elevado sobre o altar, inclina-se levemente, e prossegue:

Jesus tomou o pão, pronunciou a bênção de ação de graças, partiu e o deu a seus discípulos.

Mostra ao povo a hóstia consagrada, coloca-a na patena, fazendo genuflexão para adorá-la.


Pres.: Do mesmo modo, no fim da Ceia,

toma o cálice nas mãos, mantendo-o um pouco elevado sobre o altar, inclina-se levemente, e prossegue:

ele tomou o cálice em suas mãos, pronunciou a bênção de ação de graças, e o deu a seus discípulos.

Mostra o cálice ao povo, coloca-o sobre o corporal e faz genuflexão para adorá-lo.


Pres.: Mistério da fé!

℟.: Anunciamos, Senhor, a vossa morte e proclamamos a vossa ressurreição. Vinde, Senhor Jesus!


O sacerdote, de braços abertos, diz:

Pres.: Celebrando agora, ó Pai, o memorial da paixão redentora do vosso Filho, da sua gloriosa ressurreição e ascensão ao céu, e enquanto esperamos sua nova vinda, nós vos oferecemos em ação de graças este sacrifício vivo e santo.

℟.: Aceitai, ó Senhor, a nossa oferta!


Pres.: Olhai com bondade a oblação da vossa Igreja e reconhecei nela o sacrifício que nos reconciliou convosco; concedei que, alimentando-nos com o Corpo e o Sangue do vosso Filho, repletos do Espírito Santo, nos tornemos em Cristo um só corpo e um só espírito.

℟.: O Espírito nos una num só corpo!


1C: Que o mesmo Espírito faça de nós uma eterna oferenda para alcançarmos a herança com os vossos eleitos: a santíssima Virgem Maria, Mãe de Deus, São José, seu esposo, os vossos santos Apóstolos e gloriosos Mártires, Santa Águeda e todos os Santos, que não cessam de interceder por nós na vossa presença.

℟.: Fazei de nós uma perfeita oferenda!


2C: Nós vos suplicamos, Senhor, que este sacrifício da nossa reconciliação estenda a paz e a salvação ao mundo inteiro. Confirmai na fé e na caridade a vossa Igreja que caminha neste mundo com o vosso servo o Papa Inocencio e o nosso Bispo N., com os bispos do mundo inteiro, os presbíteros e diáconos, os outros ministros e o povo por vós redimido.

Atendei propício às preces desta família, que reunistes em vossa presença. Reconduzi a vós, Pai de misericórdia, todos os vossos filhos e filhas dispersos pelo mundo inteiro.

℟.: Lembrai-vos, ó Pai, da vossa Igreja!


*Aqui pode-se fazer menção dos Bispos Coadjutores ou Auxiliares, conforme vem indicado na Instrução Geral sobre o Missal Romano, n. 149

________________________________________________

Se o sacerdote celebrante é um Bispo, após dizer "o vosso servo o Papa Inocencio" acrescenta: 

e por mim, vosso indigno servo. 


Se o Bispo celebra fora da sua diocese, acrescenta: 

Por meu irmão N., Bispo desta igreja e por mim, vosso indigno servo.

________________________________________________


3C: Acolhei com bondade no vosso reino os nossos irmãos e irmãs que partiram desta vida e todos os que morreram na vossa amizade. Unidos a eles, esperamos também nós saciar-nos eternamente da vossa glória,

Une as mãos

por Cristo, Senhor nosso. Por ele dais ao mundo todo bem e toda graça.


DOXOLOGIA


Ergue o cálice e a patena com a hóstia, dizendo:

Pres.: Por Cristo, com Cristo, e em Cristo, a vós, Deus Pai todo-poderoso, na unidade do Espírito Santo, toda honra e toda glória, por todos os séculos dos séculos.

O povo aclama:

℟.: Amém.


ORAÇÃO DO SENHOR


Tendo colocado o cálice e a patena sobre o altar, o sacerdote diz, de mãos unidas:

Pres.: Antes de participar do banquete da Eucaristia, sinal de reconciliação e vínculo de união fraterna, rezemos, juntos, como o Senhor nos ensinou:

O sacerdote abre os braços e prossegue com o povo:

℟.: Pai nosso que estais nos céus, santificado seja o vosso nome; venha a nós o vosso reino, seja feita a vossa vontade, assim na terra como no céu; o pão nosso de cada dia nos daí hoje, perdoai-nos as nossas ofensas, assim como nós perdoamos a quem nos tem ofendido, e não nos deixeis cair em tentação, mas livrai-nos do mal.


O sacerdote prossegue sozinho, de braços abertos:

Pres.: Livrai-nos de todos os males, ó Pai, e dai-nos hoje a vossa paz. Ajudados pela vossa misericórdia, sejamos sempre livres do pecado e protegidos de todos os perigos, enquanto aguardamos a feliz esperança e a vinda do nosso Salvador, Jesus Cristo.

O sacerdote une as mãos. 

℟.: Vosso é o reino, o poder e a glória para sempre!


O sacerdote, de braços abertos, diz em voz alta:

Pres.: Senhor Jesus Cristo, dissestes aos vossos Apóstolos: Eu vos deixo a paz, eu vos dou a minha paz. Não olheis os nossos pecados, mas a fé que anima vossa Igreja; dai-lhe, segundo o vosso desejo, a paz e a unidade.

O sacerdote une as mãos e conclui:

Vós, que sois Deus, com o Pai e o Espírito Santo.

℟.: Amém.


O sacerdote, voltado para o povo, estendendo e unindo as mãos, acrescenta:

Pres.: A paz do Senhor esteja sempre convosco.

℟.: O amor de Cristo nos uniu.


SAUDAÇÃO DA PAZ


Em seguida, se for oportuno, o diácono ou o sacerdote diz:

℣.: Em Jesus, que nos tornou todos irmãos e irmãs com sua cruz, saudai-vos com um sinal de reconciliação e de paz.

E, todos, segundo o costume do lugar, manifestam uns aos outros a paz, a comunhão e a caridade; o sacerdote dá a paz ao diácono e a outros ministros.

 

FRAÇÃO DO PÃO


Em seguida, o sacerdote parte o pão consagrado sobre a patena e coloca um pedaço no cálice, rezando em silêncio:

Esta união do Corpo e do Sangue de Jesus, o Cristo e Senhor nosso, que vamos receber, nos faça participar da vida eterna. 


℟.: Cordeiro de Deus, que tirais o pecado do mundo, tende piedade de nós.

Cordeiro de Deus, que tirais o pecado do mundo, tende piedade de nós.

Cordeiro de Deus que tirais o pecado do mundo, dai-nos a paz.


Em seguida, o sacerdote, de mãos unidas, reza em silêncio:

Senhor Jesus Cristo, Filho do Deus vivo, que, cumprindo a vontade do Pai e agindo com o Espírito Santo, pela vossa morte destes vida ao mundo, livrai-me por este vosso santíssimo Corpo e Sangue dos meus pecados e de todo mal; dai-me cumprir sempre a vossa vontade e jamais separar-me de vós


O sacerdote faz genuflexão, toma a hóstia na mão e, elevando-a um pouco sobre a patena ou sobre o cálice, diz em voz alta, voltado para o povo:

Pres.: O Cordeiro, que está no meio do trono, os conduzirá às fontes da água da vida. Eis o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo.

℟.: Senhor, eu não sou digno de que entreis em minha morada, mas dizei uma palavra e serei salvo.


O sacerdote, voltado para o altar, reza em silêncio:

O Corpo de Cristo me guarde para a vida eterna.

 E reverentemente comunga o Corpo de Cristo.

Depois, segura o cálice e reza em silêncio;

O Sangue de Cristo me guarde para a vida eterna.

E reverentemente comunga o Sangue de Cristo.


Em seguida, toma a patena ou o cibório, aproxima-se dos que vão comungar e mostra a hóstia um pouco elevada a cada um deles, dizendo:

℣.: O Corpo de Cristo.

O que vai comungar responde:

℟.: Amém.

E comunga.


Enquanto o sacerdote comunga do Corpo de Cristo, inicia-se o canto da comunhão.


ORAÇÃO DE COMUNHÃO ESPIRITUAL 


Todos: Meu Jesus, eu creio que estais presente no Santíssimo Sacramento do Altar. Amo-vos sobre todas as coisas, e minha alma suspira por Vós. Mas como não posso receber-

quinta-feira, 23 de abril de 2026

RITO DE ADORAÇÃO E BENÇÃO DO SANTÍSSIMO SACRAMENTO




 ADORAÇÃO E BÊNÇÃO DO SANTÍSSIMO 


Tendo-se reunido todos no local apropriado para a Adoração ao Santíssimo , incensa-o e da início a Adoração ao Santíssimo.

Nesse momento os celebrante pode incensar o Santíssimo e se ajoelhar diante, depois disso então prossegue-se.


CANTO

(Deus de amor nós te adoramos)


DEUS DE AMOR NÓS TE ADORAMOS NESTE SACRAMENTO

CORPO E SANGUE QUE FIZESTE NOSSO ALIMENTO.

ÉS O DEUS ESCONDIDO, VIVO E VENCEDOR.

A TEUS PÉS DEPOSITAMOS TODO NOSSO AMOR.


MEUS PECADOS REDIMISTE SOBRE A TUA CRUZ,

COM TEU CORPO E COM TEU SANGUE, Ó SENHOR JESUS.

SOBRE OS NOSSOS ALTARES, VÍTIMA SEM PAR,

TEU DIVINO SACRIFÍCIO QUERES RENOVAR.


NO CALVÁRIO SE ESCONDIA TUA DIVINDADE,

MAS AQUI TAMBÉM SE ESCONDE A TUA HUMANIDADE:

CREIO EM AMBAS E PEÇO, COMO O “BOM LADRÃO”,

NO TEU REINO, ETERNAMENTE, TUA SALVAÇÃO


CREIO EM TI, RESSUSCITADO, MAIS QUE SÃO TOMÉ.

MAS AUMENTA NA MINH'ALMA O PODER DA FÉ.

GUARDA MINHA ESPERANÇA, CRESCE O MEU AMOR.

CREIO EM TI, RESSUSCITADO, MEU DEUS E SENHOR!


Ó JESUS QUE NESTA VIDA PELA FÉ EU VEJO,

REALIZA, EU TE SUPLICO, ESTE MEU DESEJO:

VER-TE, ENFIM, FACE A FACE, MEU DIVINO AMIGO,

LÁ NO CÉU, ETERNAMENTE, SER FELIZ CONTIGO. 


MOTIVAÇÃO


Pres.: Reunidos para este momento de oração e adoração do Cristo presente no Sacramento Eucarístico, queremos recordar que esta presença decorre da Celebração Eucarística e a ela nos deve encaminhar. A piedade que nos leva à adoração da Santíssima Eucaristia move-nos também a participar radicalmente do mistério pascal. Permanecendo diante do Cristo Senhor, gozamos da íntima familiaridade com Ele, e abrindo-lhe o coração, pedimos por nós mesmos e por todos, pela paz e salvação do mundo. Oferecendo com Cristo toda nossa vida ao Pai, pela força do Espírito Santo, pedimos o aumento da nossa fé, esperança e caridade. Alimentamos assim, as disposições que nos levam a celebrar com a devida devoção, o memorial do Senhor e a receber com frequência o Pão que nos foi dado pelo Pai. 

Cantemos ao Senhor


INVOCAÇÃO AO ESPÍRITO SANTO 


Começa então a Adoração ao Santíssimo. canta-se:


VENI CREATOR SPIRITUS,

MENTES TUORUM VISITA,

IMPLE SUPERNA GRATIA,

QUAE TU CREASTI, PECTORA.


QUI DICERIS PARACLITUS,

ALTISSIMI DONUM DEI,

FONS VIVUS, IGNIS, CARITAS,

ET SPIRITALIS UNCTIO.


TU SEPTIFORMIS MUNERE,

DIGITUS PATERNAE DEXTERAE,

TU RITE PROMISSUM PATRIS,

SERMONE DITANS GUTTURA.


ACCENDE LUMEN SENSIBUS,

INFUNDE AMOREM CORDIBUS,

INFIRMA NOSTRI CORPORIS,

VIRTUTE FIRMANS PERPETI.


HOSTEM REPELLAS LONGIUS,

PACEMQUE DONES PROTINUS;

DUCTORE SIC TE PRAEVIO,

VITEMUS OMNE NOXIUM.


PER TE SCIAMUS DA PATREM

NOSCAMUS ATQUE FILIUM;

TEQUE UTRIUSQUE SPIRITUM

CREDAMUS OMNI TEMPORE.


DEO PATRI SIT GLORIA,

ET FILIO, QUI A MORTUIS

SURREXIT, AC PARACLITO

IN SAECULORUM SAECULA.

AMEN.


Após o canto, aquele que preside inicia o momento de oração.


Pres: Graças e louvores sejam dados a todo momento. 

Ass: Ao Santíssimo e Diviníssimo Sacramento. (3x)

Pres: Jesus manso e humilde de coração.

Ass: Fazei o nosso coração semelhante ao vosso. 


ORAÇÕES AO SANTÍSSIMO SACRAMENTO


Pres: Oremos pelo Santo Padre, o Papa Inocêncio II

Ass: Que o Senhor o guarde e lhe conceda longa vida, torne-o feliz na terra e não o deixe cair sob a ira dos seus inimigos.


Pres: Tu és Pedro.

Ass: E sobre esta pedra edificarei a minha Igreja.


Pres: OREMOS: Deus, pastor e guia de todos os fiéis, olhai cheio de bondade para o Santo Padre, o Papa Pio, a quem quisestes colocar à frente da vossa Igreja como pastor. Concedei-lhe, vos pedimos, a graça de fazer, por suas palavras e por seu exemplo, com que progrida na virtude aqueles de quem é chefe, e chegue, com o rebanho que lhe foi confiado, à vida eterna. Por Cristo, nosso Senhor.

Ass: Amém.


Pres: Oremos pelos nossos bispos N.*

Ass: Que eles permaneçam firmes e apascentem o seu rebanho na vossa fortaleza, Senhor, na sublimidade de vosso nome.

Pres: Tu és sacerdote para sempre.

Ass: Segundo a ordem de Melquisedeque.


Pres: OREMOS: Ó Deus que velais sobre o vosso povo com bondade e o conduzis com amor, dai o Espírito de sabedoria e a abundância de vossas graças a vossos servos, nossos prelados, a quem confiastes o cuidado de nossa direção espiritual, para que eles cumpram fielmente junto de nós os deveres do ministério sacerdotal e receba na eternidade a recompensa e um fiel dispensador. Por Cristo, Senhor nosso.

Ass: Amém.


Faz-se então a Adoração o Presidente da celebração pode fazer adoração espontânea diante do Santíssimo e diante ao povo.

Faz-se então as Orações ao Santíssimo Sacramento


CANTO

(Tua ternura)


INCOMPARÁVEL DEUS, AMIGO MEU, AMADO MEU

QUEM PODERÁ NOS SEPARAR DO TEU AMOR?

MORTE OU DOR, GUERRA OU SOLIDÃO

NADA É MAIOR QUE A BONDADE DO TEU CORAÇÃO


O TEU AMOR ME CONQUISTOU

TUA TERNURA ME ALCANÇOU

COMO NÃO TE ADORAR? ME ENTREGAR?

CORRESPONDER AO TEU AMOR, QUE FERIU MEU CORAÇÃO

E ME ERGUEU COM SEU PERDÃO?

TODO LOUVOR À TI, AQUELE QUE TUDO EM MIM REALIZOU


QUERO AMAR-TE MAIS, BEM MAIS QUE A MIM, NAQUELES QUE TU AMAS

QUERO AMAR-TE MAIS, BEM MAIS QUE A MIM, NAQUELES QUE TU AMAS


O TEU AMOR ME CONQUISTOU

TUA TERNURA ME ALCANÇOU

COMO NÃO TE ADORAR? ME ENTREGAR?

CORRESPONDER AO TEU AMOR, QUE FERIU MEU CORAÇÃO

E ME ERGUEU COM SEU PERDÃO?

TODO LOUVOR À TI, AQUELE QUE TUDO EM MIM REALIZOU


NÃO POSSO MAIS RETER EM MIM TODO ESSE AMOR


BENÇÃO DO SANTÍSSIMO 




Dá-se início à Bênção do Santíssimo Sacramento.

Enquanto canta-se o Tão Sublime Sacramento, é recomendável incensar o Santíssimo.


CANTO

(Tão Sublime Sacramento)


TÃO SUBLIME SACRAMENTO 

ADOREMOS NESTE ALTAR,

POIS O ANTIGO TESTAMENTO 

DEU AO NOVO O SEU LUGAR.

VENHA A FÉ POR SUPLEMENTO 

OS SENTIDOS COMPLETAR.

AO ETERNO PAI CANTEMOS 

A JESUS, O REDENTOR,

AO ESPÍRITO EXALTEMOS, 

NA TRINDADE ETERNO AMOR.

AO DEUS UNO 

E TRINO DEMOS A ALEGRIA DO LOUVOR.

AMÉM! 


Pres: Do céu lhes destes o pão.

Ass: Que contém todo o sabor.

Oremos. Deus, que, neste admirável sacramento, nos deixastes o memorial de vossa paixão, concedei-nos a graça de venerar de tal modo os sagrados mistérios de vosso corpo e sangue, que possamos experimentar sempre em nós o fruto de vossa redenção. Vós que viveis e reinais com o Pai e o Espírito Santo.

Ass: Amém.


Neste momento o que presidente recita a oração pela paz Mundial.


ORAÇÃO PELA PAZ MUNDIAL 


Pres: Senhor Jesus Cristo, Príncipe da Paz, olhai com misericórdia para o mundo ferido pelas guerras, divisões e ódio. Derramai sobre nós o vosso Espírito Santo, para que sejamos construtores de pontes e testemunhas do vosso amor. Consolai as vítimas da violência, Fortalecei os que trabalham pela justiça e iluminai os governantes com sabedoria e coragem. Fazei de nossas famílias, comunidades e nações reflexos do vosso coração manso e humilde, e concedei ao mundo inteiro o dom precioso da paz.

Ass:Amém.


BENÇÃO DO SANTÍSSIMO NO POVO


Terminada a oração, o sacerdote ou o diácono, de véu umeral, faz genuflexão, toma o ostensório ou cibório e com ele traça, em silêncio, o sinal-da-cruz sobre o povo. Se for Bispo, traça três vezes o sinal-da-cruz, como habitualmente na bênção.


REPOSIÇÃO 


Nesse momento enquanto o Sacerdote está Dando a bênção com o Santíssimo no povo pode se cantar algumas músicas próprias ou músicas eucarísticas 

Pós benção no povo pode repor o Santíssimo no altar ou tabenaculo


Após a bênção faz-se o ato de louvor.


ATO DE LOUVOR


Pres: Bendito seja Deus.

Ass: Bendito seja Deus.


Faz-se o mesmo esquema com todas as invocações.


Bendito seja o seu santo nome.

Bendito seja Jesus Cristo, verdadeiro Deus e verdadeiro homem.

Bendito seja o nome de Jesus.

Bendito seja o seu Sacratíssimo Coração.

Bendito seja o seu Preciosíssimo Sangue.

Bendito seja Jesus no Santíssimo Sacramento do altar.

Bendito seja o Espírito Santo Paráclito.

Bendita seja a grande mãe de Deus, Maria Santíssima.

Bendita seja sua santa e Imaculada Conceição.

Bendita seja sua gloriosa Assunção.

Bendito seja o nome de Maria, virgem e mãe.

Bendito seja são José, seu castíssimo esposo.

Bendito seja Deus, nos seus anjos e nos seus santos.


Pres: Pai Nosso que estais nos céus, santificado seja o vosso nome, venha a nós o vosso reino, seja feita a vossa vontade assim na terra como no céu.

Ass: O pão nosso de cada dia nos dai hoje, perdoai-nos as nossas ofensas assim como nós perdoamos a quem nos tem ofendido, e não nos deixeis cair em tentação, mas livrai-nos do mal. Amém.


Pres: Ave Maria, cheia de graça, o Senhor é convosco, bendita sois vós entre as mulheres e bendito é o fruto do vosso ventre, Jesus. 

Ass: Santa Maria, Mãe de Deus, rogai por nós pecadores, agora e na hora da nossa morte. Amém.


Pres: Glória ao Pai e ao Filho e ao Espírito Santo.

Ass: Assim como era no princípio agora e sempre. Amém.


Pres: Graças e louvores sejam dados a todo momento.

Ass: Ao Santíssimo e Diviníssimo Sacramento. (3x)


Encerra-se, então, a Adoração ao Santíssimo. O presidente então retira a hóstia do ostensório e assim se encerra a adoração com canto.


CANTO

(Adorai)


ADORAI, ADORAI, ADORAI

O DEUS ETERNO E CRIADOR

ADORAI, ADORAI, ADORAI

O DEUS ETERNO E CRIADOR


O DEUS QUE FEZ O CÉU, A TERRA E O MAR

VOCÊ E EU, ADORAI O DEUS DE AMOR!

O DEUS QUE FEZ O CÉU, A TERRA E O MAR

VOCÊ E EU, ADORAI AO DEUS DE AMOR!


VAMOS JUNTOS DAR AS MÃOS

VAMOS SIM LOUVAR A DEUS

ELE MERECE A NOSSA ADORAÇÃO!

VAMOS JUNTOS DAR AS MÃOS

VAMOS SIM LOUVAR A DEUS

ELE MERECE A NOSSA ADORAÇÃO 




Rito Em Latim


CANTO

(Deus de amor nós te adoramos)


DEUS DE AMOR NÓS TE ADORAMOS NESTE SACRAMENTO

CORPO E SANGUE QUE FIZESTE NOSSO ALIMENTO.

ÉS O DEUS ESCONDIDO, VIVO E VENCEDOR.

A TEUS PÉS DEPOSITAMOS TODO NOSSO AMOR.


MEUS PECADOS REDIMISTE SOBRE A TUA CRUZ,

COM TEU CORPO E COM TEU SANGUE, Ó SENHOR JESUS.

SOBRE OS NOSSOS ALTARES, VÍTIMA SEM PAR,

TEU DIVINO SACRIFÍCIO QUERES RENOVAR.


NO CALVÁRIO SE ESCONDIA TUA DIVINDADE,

MAS AQUI TAMBÉM SE ESCONDE A TUA HUMANIDADE:

CREIO EM AMBAS E PEÇO, COMO O “BOM LADRÃO”,

NO TEU REINO, ETERNAMENTE, TUA SALVAÇÃO


CREIO EM TI, RESSUSCITADO, MAIS QUE SÃO TOMÉ.

MAS AUMENTA NA MINH'ALMA O PODER DA FÉ.

GUARDA MINHA ESPERANÇA, CRESCE O MEU AMOR.

CREIO EM TI, RESSUSCITADO, MEU DEUS E SENHOR!


Ó JESUS QUE NESTA VIDA PELA FÉ EU VEJO,

REALIZA, EU TE SUPLICO, ESTE MEU DESEJO:

VER-TE, ENFIM, FACE A FACE, MEU DIVINO AMIGO,

LÁ NO CÉU, ETERNAMENTE, SER FELIZ CONTIGO. 


INVOCAÇÃO AO ESPÍRITO SANTO 


Começa então a Adoração ao Santíssimo. canta-se:


VENI CREATOR SPIRITUS,

MENTES TUORUM VISITA,

IMPLE SUPERNA GRATIA,

QUAE TU CREASTI, PECTORA.


QUI DICERIS PARACLITUS,

ALTISSIMI DONUM DEI,

FONS VIVUS, IGNIS, CARITAS,

ET SPIRITALIS UNCTIO.


TU SEPTIFORMIS MUNERE,

DIGITUS PATERNAE DEXTERAE,

TU RITE PROMISSUM PATRIS,

SERMONE DITANS GUTTURA.


ACCENDE LUMEN SENSIBUS,

INFUNDE AMOREM CORDIBUS,

INFIRMA NOSTRI CORPORIS,

VIRTUTE FIRMANS PERPETI.


HOSTEM REPELLAS LONGIUS,

PACEMQUE DONES PROTINUS;

DUCTORE SIC TE PRAEVIO,

VITEMUS OMNE NOXIUM.


PER TE SCIAMUS DA PATREM

NOSCAMUS ATQUE FILIUM;

TEQUE UTRIUSQUE SPIRITUM

CREDAMUS OMNI TEMPORE.


DEO PATRI SIT GLORIA,

ET FILIO, QUI A MORTUIS

SURREXIT, AC PARACLITO

IN SAECULORUM SAECULA.

AMEN.


Após o canto, aquele que preside inicia o momento de oração.


Pres: Gratiae et laus semper detur.

Ass: Ad Sanctissimum ac Divinissimum Sacramentum (3x)

Pres: Iesus mansuetus et humilis corde. 

Ass: Fac cor nostrum simile tuo.


ORAÇÕES AO SANTÍSSIMO SACRAMENTO


Pres: Oramus pro Sancto Patre, Papa Inocêncio 

Ass: Ut Dominus eum custodiat et longam vitam ei concedat, eum in terra felicem faciat et ne iram inimicorum eius patiens cadat.


Pres: Tu és Pedro.

Ass: Et super hanc petram aedificabo ecclesiam meam.


Pres: ORAREMUS: Deus, pastor et dux omnium fidelium, respice plenum benignitate ad Sanctum Patrem, Papam Innocentium, quem voluistis ponere praefectum Ecclesiae vestrae ut pastorem. Concede ei, te rogamus, gratiam facere per sermonem eius et exemplum, ut progresse in virtute eos quorum princeps est, et pergregi, cum grege qui ei commissus est, ad vitam aeternam. Per Christum, Dominum nostrum.

Ass: Amém.


Pres: Orate pro episcopis nostris Dom Lucas Tristan

Ass: Sint firmi et pascant gregem suum in tua fortitudine, Domine, in sublimitate nominis tui.

Pres: Tu es sacerdos in aeternum.

Ass: Secundum ordinem Melchisedec.


Pres: Oremus: Deus qui super populum tuum cum bonitate prospicis et cum amore eundem regis, Da Spiritum sapientiae et abundantiam gratiarum tuarum servis tuis, praelatis nostris, quibus curam directionis nostrae spiritualis commisisti, ut fideliter apud nos officia ministerii sacerdotalis peragant et in aeternum mercedem et fideliter dispensatorem recipiant. Per Christum Dominum nostrum.

Ass: Amém.


Faz-se então a Adoração o Presidente da celebração pode fazer adoração espontânea diante do Santíssimo e diante ao povo.

Faz-se então as Orações ao Santíssimo Sacramento


CANTO

(Tua ternura)


INCOMPARÁVEL DEUS, AMIGO MEU, AMADO MEU

QUEM PODERÁ NOS SEPARAR DO TEU AMOR?

MORTE OU DOR, GUERRA OU SOLIDÃO

NADA É MAIOR QUE A BONDADE DO TEU CORAÇÃO


O TEU AMOR ME CONQUISTOU

TUA TERNURA ME ALCANÇOU

COMO NÃO TE ADORAR? ME ENTREGAR?

CORRESPONDER AO TEU AMOR, QUE FERIU MEU CORAÇÃO

E ME ERGUEU COM SEU PERDÃO?

TODO LOUVOR À TI, AQUELE QUE TUDO EM MIM REALIZOU


QUERO AMAR-TE MAIS, BEM MAIS QUE A MIM, NAQUELES QUE TU AMAS

QUERO AMAR-TE MAIS, BEM MAIS QUE A MIM, NAQUELES QUE TU AMAS


O TEU AMOR ME CONQUISTOU

TUA TERNURA ME ALCANÇOU

COMO NÃO TE ADORAR? ME ENTREGAR?

CORRESPONDER AO TEU AMOR, QUE FERIU MEU CORAÇÃO

E ME ERGUEU COM SEU PERDÃO?

TODO LOUVOR À TI, AQUELE QUE TUDO EM MIM REALIZOU


NÃO POSSO MAIS RETER EM MIM TODO ESSE AMOR


BENÇÃO DO SANTÍSSIMO 




Dá-se início à Bênção do Santíssimo Sacramento.

Enquanto canta-se o Tão Sublime Sacramento, é recomendável incensar o Santíssimo.


CANTO

(Tão Sublime Sacramento)


Tantum ergo sacramentum

Veneremur cernui

Et antiquum documentum

Novo cedat ritui

Praestet fides supplementum

Sensuum defectui


Genitori, genitoque

Laus et iubilatio

Salus, honor, virtus quoque

Sit et benedictio

Procedenti ab utroque

Compar sit laudatio

Amen


Pres:De caelo eis panem dedistis.

Ass: Quod omnis sapor continet.

Oremus. Deus, qui in hoc admirabili sacramento nobis reliquisti memoriam passionis tuae, concede nobis gratiam venerandi ita sacra mysteria corporis et sanguinis tui ut semper in nobis fructum redemptionis tuae experiāmur. Qui vivis et regnas cum Patre et Spiritu Sancto.

Ass: Amém.



BENÇÃO DO SANTÍSSIMO NO POVO


Terminada a oração, o sacerdote ou o diácono, de véu umeral, faz genuflexão, toma o ostensório ou cibório e com ele traça, em silêncio, o sinal-da-cruz sobre o povo. Se for Bispo, traça três vezes o sinal-da-cruz, como habitualmente na bênção.


REPOSIÇÃO 


Nesse momento enquanto o Sacerdote está Dando a bênção com o Santíssimo no povo pode se cantar algumas músicas próprias ou músicas eucarísticas 

Pós benção no povo pode repor o Santíssimo no altar ou tabenaculo


Após a bênção faz-se o ato de louvor.


ATO DE LOUVOR


Pres: Benedictus Deus.

Ass: Benedictus Deus.


Faz-se o mesmo esquema com todas as invocações.


Benedictum Nomen Sanctum eius.

Benedictus Iesus Christus, verus Deus et verus homo.

Benedictum Nomen Iesu.

Benedictum Cor eius sacratissimum.

Benedictus Sanguis eius pretiosissimus.

Benedictus Iesus in sanctissimo altaris Sacramento.

Benedictus Sanctus Spiritus, Paraclitus.

Benedicta excelsa Mater Dei, Maria sanctissima.

Benedicta sancta eius et immaculata Conceptio.

Benedicta eius gloriosa Assumptio.

Benedictum nomen Mariae, Virginis et Matris.

Benedictus sanctus Ioseph, eius castissimus Sponsus.

Benedictus Deus in Angelis suis, et in Sanctis suis.


Amen.


Pres: Pater noster, qui es in caelis: sanctificétur nomen tuum; advéniat regnum tuum; fiat volúntas tua, sicut in caelo et in terra. 

Ass: Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie, et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris; et ne nos inducas in tentatiónem; sed libera nos a malo. Amém.


Pres: Ave Maria, grátia plena, Dóminus técum. Benedicta tu in muliéribus et benedíctus frúctus véntris tui, Iésus.

Ass: Sancta Maria, máter Dei, ora pro nóbis peccatóribus, nunc et in hora mórtis nóstrae.


Pres: Glória Patri et Fílio et Spirítui Sancto, 

Ass: sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in saecula saeculorum. . Amém.


Pres: Adorémus in aetérnum Sanctíssimum Sacraméntum.

Ass: Adorémus in aetérnum Sanctíssimum Sacraméntum. (3x)


Encerra-se, então, a Adoração ao Santíssimo. O presidente então retira a hóstia do ostensório e assim se encerra a adoração com canto.


CANTO

(Adorai)


ADORAI, ADORAI, ADORAI

O DEUS ETERNO E CRIADOR

ADORAI, ADORAI, ADORAI

O DEUS ETERNO E CRIADOR


O DEUS QUE FEZ O CÉU, A TERRA E O MAR

VOCÊ E EU, ADORAI O DEUS DE AMOR!

O DEUS QUE FEZ O CÉU, A TERRA E O MAR

VOCÊ E EU, ADORAI AO DEUS DE AMOR!


VAMOS JUNTOS DAR AS MÃOS

VAMOS SIM LOUVAR A DEUS

ELE MERECE A NOSSA ADORAÇÃO!

VAMOS JUNTOS DAR AS MÃOS

VAMOS SIM LOUVAR A DEUS

ELE MERECE A NOSSA ADORAÇÃO 

LIVRETO CELEBRATIVO SEGUNDA-FEIRA DA 10° SEMANA DO TEMPO COMUM

LIVRETO CELEBRATIVO SEGUNDA-FEIRA DA 10° SEMANA DO TEMPO COMUM 08 .06.2026 RITOS INICIAIS CANTO DE ENTRADA Reunido o povo, o sacerdote dirig...